rosomak - Pon Gru 14, 2015 4:01 pm Temat postu: Nowe vs stare Jako, ze od dluzszego bylem meczony o wrzucenie porownania ostatniej serii podstawek nowych vs starych (Wiktor zagrozil nawet, ze wysle mi sample do pracy  ), a korzystajac z poczatkow urlopu ponizej porownuje, zapisuje i polecam sie Waszej laskawej pamieci gdybym w czasie tego strasznego eksperymentu zszedl (Rajmundzie – nie wywiniesz sie – Ty tez napisz chocbys konal!).
Informacje na temat dokladnych wersji probowanych whisky w temacie gdzie to Wiktor samplowal – w tym miejscu podaje tylko nazwy i moc. Oceny w skali 1-10, naprawde staralem sie bez polowek. Na pierwszy ognien rzecz zdaje sie w tej roli oczywista. Glenlivet „nowy” 40%. Zapach: zbozowo-jablkowo-gruszkowy, nieco brzeczki, w oddali miody kwiatowe. Smak: staroszmatowy bimber, nie uderza wprawdzie alkoholem, gdyz znakomicie zintegrowal sie ze owa szmata w przedsionku starostwa powiatowego, ale i tak wykrzywia twarz gorycza naparu z lebiody. Uwagi: po prostu idealny by nieco poprawic kombinacje aromatow w mym Glentallochu. Ocena: 1 Glenlivet „stary” 43%. Zapach: ciezkie miody, spadzie, gryki, gruchy i ziola. Smak: placki z maki gryczanej, miod z ucha. Uwagi: minimalnie lepiej – wsrod whisky, ktorych nie chcialbym pic Ocena: 2 Co by tu…. Glen Moray „nowy” 40%. Zapach: chlebowy, trawiasty, slodki sok z kwiatow koniczyny Smak: woda, delikatne echa cukru brzozowego i niczego, niczego, niczego….. Uwagi: nawet przemknelo mi przez mysl zeby nie wylac…. Ocena: 2 Glen Moray „stary” 40%. Zapach: swiezo mielone zboza? goracy jeszcze chleb z 200letniego pieca na Niemierzynskiej, nagrzane cegly, wegle…. Smak: i nic i nic i nic…. Uwagi: alegoria do dzisiejszych problemow z dostaniem prawdziwego pieczywa. Ocena: 2 No dobra – nabralem ochoty na jakiegos fajtera. Benriach „nowy” 43%. Zapach: wedzony boczek, zbyt slony i za mocno wysmazony, dym z papierosa. Smak: silnie alkoholowy, gorzki, ziemniaczane chipsy, nalewka na popcornie. Uwagi: i Ty mozesz zostac Master Blenderem! Ocena: 2 Benriach „stary” 43%. Zapach: dym z papierosa, skorka z cytryny i pomaranczy. Smak: waniliowo slodki szybko jednakowoz przechodzacy w cierpka, klepkowa debine z akcentami bialego pieprzu i zawiedzionych nadzieji. Uwagi: nadal wylewam Ocena: 2 To moze dostojny dostojnik o „czesciowo” wyzszej mocy? Balblair „nowy” 46%. Zapach: owocowy, niedojrzale renklody, mango, jak na dostojnika nieco zbyt kwasny mimo cukrow pudrow. Smak: avocado i gorzka czekolada, grejpfrutowe albedo. Uwagi: eureka! Ocena: 3 (mocne) Balblair „stary” 40%. Zapach: biszkoptowy, tani rum i karmel. Smak: dym?! deszczowka, rozmokniete ciasto, alkohol ciagnie ten fatalny finisz za dlugo. Uwagi: co za skurczybyk Ocena: 2 To z zaskoczenia ich! Tormore „nowy” 40%. Zapach: Mocno spocone stopy, brzeczka, powoli zaczynaja wychodzic aromaty mlodych wisni, esperamos glenglassaugh? Smak: rozgrzewajacy, alkoholowy, slodko-gorzki, zniechecajacy Uwagi: torment Ocena: 2 Tormore „stary” 40%. Zapach: na szczescie silny aromat kiszonego bambosza ulatnia sie wkrotce po otworzeniu sampla, problemem jest to, iz poza slodkawo-zbozowymi klimatami nie ma tam nic wiecej, no – niech bedzie – woda mineralna „grodziska”. Smak: nudno, slodkawo, nie odrazajaco, nadal zniechecajaco. Uwagi: jasne, ze do wypicia z cola, albo nawet samo, zeby sponiewieralo, ale kolejna „selekcja” po nic. Ocena: 2 Jak szalet to szalet. Glen Deveron „nowy” 40%. Zapach: zbozowo-gorzki… chcac odwlec dalsza degustacje zaczalem zaglebiac sie w niego chyba zbyt bardzo odkrywajac drzemiace poklady gnijacej ryby! no to lyk Smak: ciezki, maslany sos spod starego miesa Uwagi: Cthulu fhtagn Ocena: 1 Glen Deveron „stary” 40%. Zapach: papierowe torby na niesmaczne artykuly spozywcze, kwasne jablka (nie nie papierowki), pomarancze. Smak: powracaja studenckie wspomnienia wodek „absolwent”, „lodowa” i „barowa”, niestety nawet nie „roman vodka”, bo ta byla lepsza… kwasno gorzka masakra Uwagi: zadnych pozytywnych Ocena: 1 Swiety Glenfarclasie Smaczny wysluchaj nas. Glenfarclas „nowy” 43%. Zapach: piernikowo-zapalkowy, ordynarnie slodki. Smak: pelne, razowe pieczywo, pumpernikiel, piernik, miody, nieagresywne popioly. Uwagi: doskonalosc Ocena: 3 Glenfarclas „stary” 43%. Zapach: piernikowo-rumowy, niepokojaco przypomina „105”. Smak: na szczescie nie zabijajaco agresywny lecz najsztuczniejsze ze sztucznych landrynek rowniez nie sa rekomendacja, tragiczne smietnikowe nuty, boje sie kieliszka…. Uwagi: kiedys to byly takie whisky, ze ho-ho! Ocena: 1 Porzuccie wszelka nadzieje? Aberlour „nowy” 43%. Zapach: slodkie kartony, kocie szczyny, stary szczur wskazuje kierunek noga. Smak: odrzucajaco paskudny, mdla slodycz, mydlano-jeziorna. Uwagi: pomijajac niektore wersje abunadh zaczynam myslec, iz w sensie ocen niewiele dzieli poczatek aberl- od edrad-. Ocena: 1 Aberlour „stary” 40%. Zapach: stara czeresnia, wnetrze komody z deserami, zaschniete XIX-wieczne cukiernice, cytrusy. Smak: paskudno-mietowy 30letni koc z tylnego siedzenia trabanta, wodeczka jest? jest! Uwagi: bueeee Ocena: 2 Whisky na forum BOW niemal przyslowiowa. W kazdym razie nowa jej wersja. Cardhu „nowa” 40%. Zapach: owocowa, drozdzowki, gruszki w kompocie, wanilia, gozdziki. Smak: fatalna debina Uwagi: slaby newmake Ocena: 1 Cardhu „stara” 40%. Zapach: spalona karkowka („antycypowalem”?), dziwne - „polonijne” perfumy, igliwie. Smak: zujemy szyszki i smole Uwagi: to dobre jest Ocena: 3 Last action hero. Bowmore „nowy” 12 yo Enigma. Zapach: solone ryby, kutry, smolowane liny. Smak: niestety zapach rozmywa sie, zostaje nieco wedzonej makreli i lechcacej ucho brody starego szypra (po sniadaniu). Uwagi: strzezcie sie bosmana reki! Ocena: 3 Bowmore „stary” 40%. Zapach: pomaranczowo-rybny, slono-smolowy, przybywaj rybaku moj! Smak: slony, sucha sola, piaski nad oceanem…. Uwagi: zamyslilem sie…. Ocena: 5 Wnioski niech kazdy wyciaga sam. Najlepiej po tym jak opisza tez inni 
Pawloff - Pon Gru 14, 2015 4:27 pm Stary Bowmore zdecydowanie mój faworyt, zdecydowanie robi robotę. i też na degustacji pojawił się jako ostatni na otarcie łez i też jak pamiętam dałem mu 5, a przez moment myślałem nawet, że dam mu 6, ale poprzednicy zdecydowanie zaniżali poziom odniesienia... Całkiem nieźle jak na podstawkę wypadły też stary Farclas i Glenlivet Wiktor - Pon Gru 14, 2015 4:34 pm CARDHU OLD 40% vs NEW 40% z: stara edycja - delikatne wonie siana, ostów, mus jabłkowy, dębina, tarta skórka cytrynowa, nowa edycja – Chryste Panie!!! s: stara edycja – dość zacna nawet „deserówa”, miodowa słodycz i bita śmietana szybko ustępuje miejsca lekko ściągającemu drewnu, dość przyzwoita intensywność jak na 40%, wytrawny finisz z pestkami jabłek i letnimi ziołami na bokach języka, nowa edycja - zgniłe ziarna jęczmienia z naftaliną i glukozą 3p stara, 1p nowa (aromat -2p!) - whisky niemal wogóle nie korespondują ze sobą... TORMORE OLD 40% vs NEW 40% z: stara edycja - zakurzone pluszowe fotele i słód, kleje roślinne i wilgotna makulatura, nowa edycja - kwaśny pot na sznurowadłach i pleśniejące na kompoście owoce, bibuła papierosowa s: stara edycja - sernikowa słodycz, woda z cukrem, zaczyna się deserowo i trwa na zbliżonej amplitudzie dłuższą chwilę, po marnym zapachu spore zaskoczenie in plus, w finiszu dość przytłaczający "warzywniak", nowa edycja - klej zlizywany ze znaczków pocztowych, słodowość, przeżuwane cierpliwie kartony posypane cukrem-pudrem, proszek do pieczenia, papier czerpany... niedobre, oj niedobre... 3p stara, 2p nowa - są wspólne elementy (kleje i słodowość), stara edycja - w smaku „niemalże do popijania” GLEN MORAY OLD 40% vs NEW 40% z: stara edycja ma bardzo lekki i świeży aromat, letnie polne kwiaty, trochę przypraw kuchennych, echa emalii, całość niestety bez wyrazu - nowa edycja: bardziej skoncentrowana i wyrazista niż stara, pojawiają się cytrusy (landryny pomarańczowe?), lukier, sacharyna, ale wyzierają też mokre kartony i poobiednia zgaga s: stara edycja - woda z cukrem, posmaki słodkiego popkornu, kukurydza, deser ryżowy typu „Czaruś” (waniliowy!), nowa edycja - dominują sztuczne słodziki, glukoza i klej ze znaczków, refluks żołądkowy, wanilina, odpychający finisz z wysłodkami i burakiem cukrowym 2p i 2p - stara edycja za niedobór charakteru, z kolei nowa ma charakter, ale podły (okay, aromatycznie jest lepsza) GLEN DEVERON (MACDUFF) OLD 40% vs NEW 40% z: stara edycja – ho ho, na bogato! skóry cytrusów, mięta, nuta toffi, wiórki kokosowe, lotos, żelki cytrynowe, jest też "ciekawa" nuta dwudniowej uryny... nowa edycja - bardziej kwaskowata od starej wersji, kwasy drzewne u podstaw, a nadbudowę tworzą cięte nad samym brzegiem stawu wysokie trawy s: stara edycja - mdła słodycz, ponownie klej ze znaczków pocztowych, odgazowana, ciepła cytroneta, pudełko po papierosach, a w finiszu cynk i cukier-puder... nowa edycja - początkowo wydaje się, że jej atutem będzie wyrazistość, zaczyna się intensywną, ciastową słodyczą, wanilina, biała herbata - niestety po kilkunastu sekundach nikczemnieje i nie pozostawia nic poza prymitywnymi posmakami dębowo-celulozowymi 2p - stara (po niezłym armacie, smak okazuje się omalże nieznośny!), nowa edycja - 2p (gdyby nie rozczarowujący smak...) GLENLIVET 12yo OLD 43% vs NEW 40% z: stara wersja - nęcąca, zbalansowana kwiatowość, likier mandarynkowy, kwitnące słoneczniki, mlecze (?), bukszpan, napar z lipy, nowa edycja - chyba jeszcze "głośniejsza" od starej edycji? cytrusowy odświeżacz powietrza, wilgotny tytoń, wafel, kisiel malinowy (!), szałwia, miód spadziowy i pyłki kwiatowe, biały rum, cukier trzcinowy s: stara edycja - deserowa równowaga, tokaje i daktyle, miód akacjowy, drewno kontrolowane, w finiszu kontynuacja smaku i przyjemny, słodkawy melanż, kompot wieloowocowy... nowa edycja - herbatniki z nadzieniem śmietankowym, surowe ciasto naleśnikowe, w podkładzie przyprawy kuchenne, talk, słodycz złamana posmakiem papierzysk, biały pieprz, mimo to nie razi tą drętwotą, typowa whisky z klasy „średniej, wielce niższej” UWAGI: w aromacie stara edycja jest pełniejsza i krąglejsza, natomiast nowa - bardziej intensywna i nieco słodsza... w smaku natomiast odwrotnie, stara wersja nie zdradza przywar nowej, kompensata "gęstej" owocowości jest dość akuratna stara edycja 3p (myślałem i o 4p, przyznaję) - nowa edycja 2p BENRIACH OLD 43% vs NEW 43% z: stara wersja - detergenty i środki utrzymania czystości, proszek do szorowania wanny, płyn "Ludwik" wersja cytrynowa, zaznaczająca się ziołowość, suche liście, skórka pomarańczowa... nowa wersja - kocie futro (!), wata, stare książki, bardziej oryginalna i ciekawsza od wersji starej, parówki typu Berlinki (!) czyżby robiono je z kotów?... s: stara wersja - drzewne, drętwe nuty dębowe, kwasy i wiklina, ściąga i poszczypuje, wszystko to podparte mierną, bourbonową słodkawością, jest dość intensywnie, jednak zarazem - słabo... nowa wersja - chyba po raz pierwszy profil obu wersji jest naprawdę bardzo zbliżony, w nowej edycji drzewność jest bardziej intensywna, „impaktowa”, a posmaki bourbona jeszcze wyraźniejsze, chemia wyczuwalna w aromacie starej wersji manifestuje swą obecność w profilu smakowym wersji nowej, prawdziwy paradoks
stara wersja 2p (cóż, po prostu nieprzyjemnie się ją pije...), nowa wersja jest równie słaba - 2p GLENFARCLAS 12yo OLD 43% vs NEW 43% z: stara wersja - klasyka orzechowej sherry, liście i dąbrowy, leguminy i ciastka korzenne, mentol, spod spodu przeziera umiarkowana słodowość, nowa wersja - znacznie słabiej, wymiociny i treść żołądkowa wychodzą na pierwszy plan, sherry również nie tak wyraźna, sfermentowany syrop klonowy i spleśniałe włoskie orzechy s: stara wersja - naprawdę dobra robota, satysfakcjonująca intensywność, krem waniliowy i jabłkowe obierzyny i pestki, mydliny uchodzące nozdrzami, doza przypraw korzennych, cynamon, gałka muszkatołowa, po chwili trochę więcej dębiny, a w finiszu ponownie dominanta owocowa, ciut bardziej wytrawna, łupiny orzechów (laskowych)... nowa wersja - słodsza i zdecydowanie bardziej płaska, klejowo-kartonowa, z lukrem na wierzchu i posmakami mącznymi, niesmaczna stara wersja mocne 4p, pierwszy smak w porywach nawet do 5p (!)- nowa wersja 2p, kompletnie nie dorównuje poprzedniczce BALBLAIR OLD 40% vs NEW 46% z: stara wersja - lody śmietankowe z eukaliptusem, brzoskwinie i ananasy z puszki, akcenty żywiczne, biała czekolada, Galliano... nowa wersja - nuty tytoniowe na pierwszym planie, "Amphora" waniliowa, kiwi (?), napoleonki, woda mineralna s: stara wersja - jest owszem obecna przyzwoita śmietankowość, ale w wydaniu najprostszym, jednorodnym i banalnym, eklery i obgryzana głowa cukru, potem dość delikatne drewno... nie jest to smak fatalny, ale bardzo, bardzo płaski - próżno doszukiwać się w nim czegokolwiek więcej... nowa wersja: początek jeszcze bardziej deserowy niż w starszej siostrze, większa moc oznacza tu większą intensywność, jednak profil jest równie oczywisty, waniliowość najzwyklejsza, ciasto gofrowe i ciosane dębowe pieńki, wiklina (?), sacharyniany, uciążliwy, mdły finisz, wkraczają osłodzone papierzyska... stara wersja 2 p (aromat przyzwoity, ale smak wielce niedomaga), nowa wersja w porywach 2p ABERLOUR 12yo OLD 40% vs NEW 43% z: stara edycja - doskonała korzenność, polewy sernikowe z goździkami, creme brulee, jednak po pewnym czasie w kieliszku najlepsze nuty umykają, nowa edycja - zupa szczawiowa, woda z pisuaru (!), skóra od melona, chlor (?), pasta BHP s: stara edycja - przyjemna ciastowa słodycz, koherencja z aromatem, jednak brakuje głębi i złożoności, szczęśliwie finisz choć krótki nie jest zły, z przewagą podpiekanych na kominku owoców (jabłko, gruszka) - nowa edycja: gotowane i mocno osłodzone szmaty z dodatkiem płynu do czyszczenia felg, obrzydlistwo! stara wersja 3p, nowa wersja 1p (poziom zupełnie wykluczający degustację) BOWMORE 8yo OLD 40% vs NEW 12yo 40% z: stara edycja - doskonała, z początku w pełni wytrawna morskość, żadnej słodyczy, są za to wyrzucone na brzeg ryby, setki ryb... słona woda, sól wymieszana z popiołem, po chwili z głębin dochodzą akcenty karmelowe, cytrusowo-ziołowe, doza anyżku i mentolu, sukno, jesionowe drewno... nowa edycja - w porównaniu do starej wersji aromatu po prostu NIE MA (!), wczuwając się naprawdę mocno można poczuć wilgotną torfowość złamaną słodkim twarogiem, absolutnie nieciekawą, z sadzą i deszczówką s: stara edycja - oleisty, ziołowy likier na słodko z torfem, Goldwasser, akcenty kerozyny, oliwy, z pewnością smak nie jest tak wytrawny jak początkowo aromat... na bokach a zwłaszcza tyle języka warzywna, umiarkowana goryczka, głąb kapusty (?), kalarepa, wystudzone ziemniaki z ogniska, spalenizna, nuty koksowe, glukoza... goryczka ustępuje, a finisz robi się słodkawy, tym razem niezbyt w moim guście ... nowa edycja - totalnie uładzona pseudo-morskość, właściwie jest to słodkawa woda z bajora z nikłą domieszką torfu, smak totalnie płaski i nic nie wnoszący, finiszu nie chce się doświadczać, wody, wody... stara wersja mocne 4p, nowa wersja 1p (obleśna słodkawość, mdli mnie na samą myśl o kolejnym łyku) Tomek1 - Pon Gru 14, 2015 9:45 pm Ja to pamiętam trochę inaczej np: Cardhu wersja new: zapach: "o kur#$, ja pierd%@#, co za gówno..." 
Rajmund - Pon Gru 14, 2015 11:15 pm
Ależ, ależ! Pewno, że napiszę. Myślałem, że mam czekać na materiał od pozostałych uczestników zabawy i sklecić coś na naszą stronę główną. 
Wiktor - Wto Gru 15, 2015 12:25 pm Moją wiekuistą zgodę na całkowicie swobodne korzystanie z powyższych prawd objawionych masz Rajmundzie w kieszeni.
Człowiek niekiedy nie jest w stanie powstrzymać krzyku. A krzyk był, zaprawdę był. rad93 - Czw Gru 17, 2015 12:49 am Matkoboskokochano... Piję albo nie piję... Z samych staroci też będzie można zdać relację? Rajmund - Czw Gru 17, 2015 1:22 pm
Faktem jest, w wielu przypadkach człowiek najchętniej ograniczyłby się do staroci. Bo te nowe, to jakoś tak... Nie teges.
Rosomaku, kto jeszcze pozostał w milczeniu? Kto jeszcze brał udział w zabawie i jeszcze się nie odezwał tutaj? Tu, ewentualnie na priv. rosomak - Czw Gru 17, 2015 3:01 pm A ja nie wiem - to Wiktor wysylal wiec niech on zgromi milczacych
Wiktor - Czw Gru 17, 2015 7:04 pm
Ano, było takich paru... ;) rad93 - Czw Gru 17, 2015 7:21 pm No to widzę że można, a nawet trzeba. PawelWojcik - Sob Gru 19, 2015 4:47 pm daleko jestem, sample dojda w styczniu... ale: opinia, ze whisky nie dojrzewa (nie starzeje sie) w butelce, jest przejawem powszechnie panujacej ciemnoty i wiary w stereotypy. oczywiscie wszystkie procesy zachodza bardzo wolno, potrzeba wielu lat, czulej analityki, ale z chemicznego punktu widzenia tam sie naprawde dzieje wiele rzeczy! nie istnieja zaden sposob na dlugie i trwale przechowywanie whisky bez zmian jej wlasciwosci. nawet szklo sie rozpuszcza i redukuje wiele estrow aromatycznych do bezwonnych soli. serio. przy analizie wynikow porownania stare/nowe nalezy brac pod uwage, nie tylko, ze te starsze beda lagodniejsze, ale rowniez, ze niektore aromaty moga wrecz wydawac sie silniejsze (rozklad tanin blokujacych kubki smakowe). [ Dodano: Sob Gru 26, 2015 5:34 pm ] znalazlem przypadkowo, bardzo fajny blog, >tu sporo informacji o maturacji w butelce. polecam. Czarek - Nie Gru 27, 2015 10:07 pm Jam sie ostał. Zostały do zrobienia Aberlur i Balblair ale po tym co już spróbowałem to jestem blisko Rosomaka. Najbardziej żal mi Bowmore fajna whisky zamieniona w podłotę Pawloff - Nie Gru 27, 2015 10:33 pm Żal tego Bowmora. Takie podstawki mógłbym pijać na co dzień jako daily drama |
||||||||||||
