Pawcio - Czw Sie 02, 2012 9:05 am wojciechu mamy sentyment do mortlacha , ale tak szczerze to straszna kupa .... zwłaszcza ostatnio, wpisuja się świetnie w moją teorię. Rajmund - Czw Sie 02, 2012 9:15 am Czas pokaże. Ciekawe jest to, że już raz w historii whisky szkockiej zdarzył się przewidywany przez Pawcia scenariusz, choć na zdecydowanie mniejszą skalę. Niemal każda książka traktująca o whisky zawiera co najmniej akapit o tym, jak to cudowną whisky robiono w Campbeltown, jak to jedno miasteczko i jej najbliższe okolice urosły do rangi regionu, bla, bla, bla. A potem tamtejsi gorzelnicy olali jakość, bo wiedzieli, że cokolwiek wleją do butelek, to i tak się sprzeda. Koniec końców, klienci się skroili co się dzieje, przestali kupować, a destylarnie zaczęły padać jedna po drugiej, aż wreszcie z kilkudziesięciu destylarni zostały tylko dwie. Jak mówię, skala mniejsza, lecz mechanizm ten sam. Może jestem naiwny, ale chcę wierzyć, że ktoś w Szkocji lekcje jednak odrobił i tę historię zna. Bo to, co tam się w tej chwili dzieje, nie podoba mi się ani trochę.
Takich magazynów jest tam więcej. Odwiedzając destylarnie pamiętać trzeba, że takiemu zwykłemu, "z ulicy" gościowi właściciele/menedżerowie/przewodnicy pokażą tylko to, co chcą pokazać, a co może jakoś poprzeć lokalną mitologię. Prawda o danej destylarni i pochodzącej z niej whisky leży w dużej mierze w tym, czego nie pokazują, a czego można się co najwyżej domyślić, samemu odkryć, albo dowiedzieć od naprawdę zaufanych ludzi z branży. Swoją drogą, ciekaw jestem czego dowiedzielibyśmy się o Lagavulin z ust obecnej menedżerki, Georgie Crawford, która swego czasu oprowadzała nas po Talisker - i powiedziała nam takie rzeczy, że ho ho! Może czas znowu odwiedzić Islay...? 
Pawcio - Czw Sie 02, 2012 9:37 am Rajmund , masz racje tylko efekt i skala były lokalne, dziś w dobie swiatowej wioski, i sukces jest ogromny i ebnięcie będzie ogromne...tak myslę. Zwłaszcza że "moda na pstrym koniu jeździ", ilu pije whisky tylko dlatego że jest trendy, założe się że takich "pożytecznych idiotów" jak my ,jest może w tym gronie 5 % co szukaja smaku i aromatu...że o jakości nie wspomnę.Reszta będzie łoiła to co będzie trendy za 5 -7 lat sake albo warzywniak z Indii... Druga sprawa ile z tych "nowych gardeł" ma odniesienie do tego jak SM może smakować gdy jest dobra?? Wojciech - Czw Sie 02, 2012 10:29 am Pawciu, jak przesiadasz się na SM z gorzały, czy blendów z dolnej półki z colą, to każdy malt to prawie ambrozja. Najbardziej traumatyczne doświadczenia, to degustacje pionowe np. Classic Malts. Sprawdziliśmy Laga i Taliskera, podejrzewam, że przy innych będzie tak samo, albo jeszcze gorzej. Ciekawe jak smakowałyby te whisky z butelek rozlanych w latach 70-80 tych. W barze w Bowmore strasznie korciła mnie podstawowa Bowmore z dawnych czasów firmy Sheriff, ale cena troszkę mało atrakcyjna. Może wartaloby poszukać takich rodzynków z dawnych lat i zrobić spotkanie retro. 4inhand - Czw Sie 02, 2012 11:28 am
Zgadzam się z tym! Dzisiaj SM nie jest skierowana do osób zainteresowanych, które i tak kończą szukając IB, tylko do osób, które ekscytują się wejściem w jej świat. Tam są $ i tam whisky będą szły. Wystarczy polubić jakiś fanpage na FB mainstreamowca, np. Macallana, zdjęcia z ich eventów w USA mówią wszystko o profilu odbiorcy. Pawcio - Czw Sie 02, 2012 11:35 am tylko że mnie to mało obchodzi.... Wiktor - Pią Sie 03, 2012 5:44 pm Proszę państwa. Bourbony przetestowane... Na Zachodzie bez zmian 
Trzymajtusię - Pią Sie 03, 2012 6:28 pm Nie mam jak pisać, ale jestem rozczarowany żytem, a słynny Pappy Van Winkle miał tyle przedgonu, przecież nie jest to młody alkohol, myślałem, że oni robią je na kolumnach, gdzie można dość dobrze odseparować lotniejsze frakcje, a tu zapach nitro utrzymuje się bardzo długo, a potem do głowy mi przyszło kwaśne drewno, ale prawdziwej degustacji jeszcze nie było, w czwartek wracam do żywych, to na spokojnie przysiądę. Nie spodziewajcie się po mnie jakiś głębokich opisów, nie potrafię tego robić, a googlowanie i przepisywanie nie bawi mnie , choć poczytać lubię, co inni czują i jak to nazywają. rosomak - Pią Sie 03, 2012 8:10 pm W istocie - test dobiegl konca. Az sie wyjatkowo pokusilem o notatki - za dzien lub dwa je tu przepisze 
4inhand - Sob Sie 04, 2012 10:42 pm Dla mnie z kolei Willett bomba! PVW taki sobie, a 4R juz wczesniej mowilem, ze lubie. Podzielam opinie, że PVW przegina ze zmywaczem do paznokci. Mam jeszcze przed soba 3 sztuki 
Wiktor - Nie Sie 05, 2012 6:51 am
W jakimś sensie na pewno...
Jeżeli jednak, jak wtedy nazwać Hanyu 1988 NOH c#9306? "Death Star approaching"?
rosomak - Nie Sie 05, 2012 7:51 am Widzę, że ciągle nikt nie zdecydował się na szerszy opis Bourbonów. Będę zatem pierwszy Stosowana skala: 0-10 bez połówek. Przy ocenianiu smak odgrywał większą rolę niż zapach. Bourbony pite bez maltowych przerywników czy choćby maltowej rozbiegówki. 4inhand – pomyśl czy czytać, bo ostrzegam, że będą te straszne „niepotrzebne emocje” . Jedziemy…
Four Roses Single Barrel 50% z. rzeczywiście różany! wanilia i miód, bez głębi, ale i bez obrzydzenia s. nachalne drewno i alkohol, nieśmiałe akcenty węglowe uwagi: aromatyzowana kiepska wódka (Wiktor krzywi się i burczy brzuchem;) ), finisz jak po lodowej czy absolwencie – kwaśny i nieprzyjemny 1 punkt George Dickel Tennessee Whisky No 12 45% z. dojrzałe gruszki na klejowym podkładzie s. gorzko-kwaśny spirytus u. w tym właśnie momencie degustacji zacząłem się zastanawiać czy nie przywrócić „0” na swojej skali 1 punkt Van Vinkle Special Reserve z. trochę miodu i gruszek, śmietnik w pełnym, letnim słońcu, aceton s. jak na razie najgorszy, mocno palący alkohol z węglowym posmakiem u. degustacja mimo, że odrażająca, zaczyna być zwyczajnie nudna… 0 punktów Rye Vintage Kentucky Handmade (!) 47% 23 yo z. mocno kwaskowate żurawiny, musujące tabletki na przeziębienie s. czy zdarzyło Wam się kiedyś połknąć wodę z pastą do zębów podczas ich mycia? u. masakra 0 punktów Noah`s Mill 57,15% z. spleśniałe gruszki i miód, trochę wanili, jednym słowem pełne zaskoczenie
s. słodko karmelowy, przyjemnie (!) węglowy u. pierwszy, którego resztek z kieliszka bodajże nikt z degustujących nie wylał do zlewu 3 punkty Willet Straight Rye Whiskey 47% 1983 25 yo z. czereśniowo-borówkowy, smoły i drewno s. supergorzka herbata, spirytusowa nalewka na ekstra mocnych gumach miętowych, niemal niepijalny 1 punkt Cóż więcej dodać… Może to, że w zestawieniu z maltami robi się jeszcze gorzej (próbowaliśmy po „oficjalnej” degustacji, a także dzień póżniej). O ile o zapachu można jeszcze powiedzieć, że choć nie jest z tej samej galaktyki, ale chyba jednak z tego samego wszechświata to porównanie smaków wypada jak Anna Grodzka przy Ines Sastre. Każdy może się oczywiście przekonać sam i wyrobić sobie własną opinie (zostały nam znakomite sample!). Być może Wiktor zamieści niebawem własną, choć trochę bardziej wyrozumiałą recenzję
To było naprawde straszne… P.S. Poczęstowaliśmy próbką tych smakołyków kolegę McCoya – może wypowie się jakoś w pełni bezstronnie
oscarez - Nie Sie 05, 2012 10:41 am i po sprawie. Niestety przewidziałem i w sample (za troche kasy jednak) nie wszedlem. Wole cokolwiek inne strzały które zresztą z Wiktorem dziś już omówiliśmy na Młyn. 4inhand - Nie Sie 05, 2012 10:50 am Jestem na wakacjach wiec idzie mi trochę wolniej... Zwłaszcza, że dorzuciłem sobie jeszcze kilka podstawek, o ktorych tez chce napisac (Evan Williams, Maker's Mark, Elijah Craig i Wild Turkey). Tak czy inaczej, tak jak napisałem w poprzednim poście, mam już za sobą 3 sztuki z naszego testu. Poniżej wklejam do nich notki, które w ciągu nast. 2 tyg wykorzystam na blogu. Pisałem je dla osób mniej doświadczonych niż Panowie, więc wybaczcie nieco naderdeskryptywny język. Willet Nos: Złożony i wielowątkowy zapach. Nie ma tutaj słodyczy tak typowej dla reszty kolegów ze stawki. Wyraźnie czuć herbatę, chleb razowy, prawie jak zakwas do pieczenia chleba, a po aeracji, kiedy whisky otwiera się dla nosa, w tle można znaleźć delikatne nuty suszonych owoców. Bardzo przyjemny, ale nie prosty, przystępny i otwarty. Smak nabyty! Język: ekstraktywny, szybko zdobywa całą powierzchnię języka, ale jakże łagodny! Bardzo dobrze wyważona whisky, Kończy się umiarkowaną pieprznością i rozgrzewającym długim finiszem. Tyle się mówi o tym, że długie leżakowanie, szczególnie w nowym drewnie robi ze smaku whisky "mielone meble", ale tutaj tego nie ma. Bardzo dobra whisky. ABV: 47% Van Winkle 12 yo Special Reserve Nos: Bardzo lotny. Kukurydza i aceton (znany powszechnie jako rozpuszczalnik lub zmywacz do paznokci), którego zapach jest bardzo wyraźny, ale łagodnieje po napowietrzeniu. W tle cytrusy i wanilia. Język: bardzo ekstraktywny i wytrawny. Lekko kwaśny, bardzo silnie zbożowy. Nie podchodzi mi. ABV: 45.2% Four Roses Single Barrel Nos: niezbyt lotny, słodki, jesienne owoce Język: Zwiększona zawartość alkoholu bardzo korzystnie wpływa na smak tego bourbona (nie tylko tego)! Jest ekstraktywny - od razu pokrywa cały język, uderza ciepłem i pieprznością, która jednak szybko znika i przez paletę słodkich i owocowych nut zmienia się w rozgrzewający dębowo-czekoladowy finisz. Zdecydowanie najlepszy wypust destylarni Four Roses. ABV: 50% @ Rosomak pozwoliłem sobie przeczytać tylko notki tych whiskey, które już piłem żeby się nie sugerować. Szanuję to, że nie lubisz bourbona, ale jakoś ciężko mi znaleźć logikę w Twoich ocenach. Dałeś 1 punk FR SB chociaż piszesz, że zapach był OK? W większości skal (zakładam, że w Twojej też?) zapach to 1/4 oceny. Czy zatem dałeś 1 na 2.5 punkta za zapach i za całą resztę 0? Jeśli tak, to Twoja skala wymaga rekalibracji, bo jeśli założyć, że absolutnie najgorsze alkohole z napisem 'whisk(e)y' na etykiecie mają ocenę 0 lub 0,5, to dając takie oceny musiałbyś zaczynać conajmniej od - 5  Za to z zainteresowaniem przeczytałem opis smaku. Np. Willett, na pewno spojrze na niego pod kątem czereśni i borówek.
rosomak - Nie Sie 05, 2012 10:59 am
Nie wiedziałem, że aż tak nie lubię, ale okazalo się, że wystarczy dokładny test  Testowalismy zreszta po to żeby sprawdzić czy one sa dobre. Nie sa. Chyba, że upierałbys się przy twierdzeniu, że każdy ma swój smak i nie można o tym dyskutować, każda whisky jest dobra jesli nam smakuje itd.
20% oceny za zapach jesli już chcemy sie rozwodzić nad tym syfem. Zapach 3 smak 1 i niech bedzie, że mamy 2. Znakomity trunek dzięki temu zaiste
[ Dodano: Nie Sie 05, 2012 12:05 pm ]
Jesli sie uprzeć można i Smirnoffa forest fruits testować pod tym katem. Kto się lubi męczyć niech się męczy. Lub pisze, że to przyjemnosć albo niezwykłe doswiadczenie - na zdrowie. Mi ten raz wystarczył. [ Dodano: Nie Sie 05, 2012 12:07 pm ]
Sadzac po Twoich doznaniach aromatyczno-smakowych na sugestie nie ma szans
|
||||||||||||||||||||
