Anonymous - Pią Kwi 12, 2013 9:51 pm 10. Bowmore 46% OD Silver Seal Zapach nijaki taki. Słony, zrównoważony, delikatny. Nie robi wrażenia. Torfy i dymy się odezwały. Cienko. Błąd że wykastrowany. 46 %. A szkoda, IB Silver Seal się nie postarał. Chociaż zaczyna być lepiej. Finisz ciepły, średniodługi i przyjemny. Głębia i treść – średnio. McCoy – 6,5 Danielito - 6,5 – wykracza ponad przeciętność. Wolimy łychy bardziej treściwe. Ale finisz jest bardzo piękny i dłuuuugo trwający. Podwyższyliśmy noty za finisz!. http://www.whiskybase.com...&whiskyid=28287 11. Oooooooooooooooooooooooo McCoy pieje więc będzie dobrze 
Jeśli chodzi o konkrety: Glendronach 1972 z kultowej chyba beczki 718! Zapach treściwy, głęboki, okrągły. Machoń, lakier, czereśnia i wiśnia zarazem. Dla mnie super przyjemne i miłe. Dla McCoya Guma do żucia z dzieciństwa. Dla McCoya Mandarynka świeża w zapachu. Skórka od mandarynki i delikatne rodzynki. Nuta wanilii. Powrór lakieru. McCoy mówi o lakierze do włosów jego Mamy
Dla mnie polakierowane szlachetne drewno i skóra. Tak powinien pachnieć mój gabinet.
Ciemne czereśnie. I to jest taki zapach, który będziemy teraz wąchali jak wąchacze. To jest siła zapachów!!!! Zdominowana sherry. Skóra. Goryczka. Skąd się bierze? Drzewo czereśniowe? McCoy zapach ocenia na 9 McCoy słusznie rzecze – piękne jest to, że Glendronach wybrał zajebiste beczki w latach 70-tych, kiedy mało ludzi piło SM. Pierwszy smak - cierpko i ostro, potem miło i przyjemnie. Na dzień dobry chili i korzenie. Wiśnia i miód. A potem znowu goryczka. Naprawdę żałuję, że nie jestem wprawiony w opisywaniu doznań smakowych. Finish trwa i trwa. Początek finishu jest mocno goryczkowy, klasycznie wytrwany. By przejść w słodycz. Cierpkość ze świeżych włoskich, z ich skórki. W smaku bez lakierów i klejów. Świeże orzechy McCoy 8,5 Danielito 8,5 (zapach, który nastraja. PE MW nie ma takiego zapachu!) [ Dodano: Pią Kwi 12, 2013 11:31 pm ] 12. Glendronach 1989 c. 5475 51,6% http://www.whiskybase.com...&whiskyid=36238 Wzięliśmy porównawczo. Porównanie wypada słabo. Jednym słowem nie każdy Glendronach się świeci. W zapachu mniej czereśnie i słodyczy. Jakieś sery i selery. Ostra. Alkoholowo sherrowa. Jednostajna. Z finishem ciepłym – spirytusowym. Może trochę miodowym. Danielito 5,5 McCoy – 5,5 I wracamy do Japonii na moment. [ Dodano: Pią Kwi 12, 2013 11:49 pm ] 13. Karuizawa 1986 60.7% http://www.whiskybase.com...3&whiskyid=5552 Zapach pełen kleju i lakieru – jak Ben Nevis. Menthol? Por i seler. Korzenie. Głęboki. Skórzane fotele. Spirytusowy niemiły atak. Pierwsze wrażenie jest takie sobie, później się równoważy. Dla mnie się nie równoważy. Wybucha na języku i pod nim. Dramatu nie ma
McCoy – 4 Danielito – 4,5 Nieudany powrót do Japonii. Wracamy do legendy kierunek Port Ellen. Pawloff - Pią Kwi 12, 2013 10:49 pm
Najprawdopodopniej to już nie to samo co zaraz po otwarciu, otwarta whisky oxyduje. zławaszcza jeżeli trwa to rok lub dłużej, zmienia się i nie będzie już identyczna, jak przez pierwsze tygodnie po otwarciu. Anonymous - Pią Kwi 12, 2013 11:02 pm Pawloff - pewnie właśnie tak jest. 14. Port Ellen od Acorn – drugie podejście. W zapachu morze i migdały. Można się wwąchiwać. Może nie tak esencjonalna jak Hanyu i Glengoyne, ale można się doszukiwać głębi i warstw. W zapachu nuty rodzynek i Wanili? Noty jodu i szpitalnej atmosfery. W finishu migdały w miodzie. W smaku? Bogato. Nie potrafię odpowiedzieć. Dziś wydaje się być ciekawsze i bardziej zlożona niże PE MW. Jak różnie od marcowej degustacji? McCoy – 8 Danielito – 8,5 Nagle pojawiła się migdałowo-orzechowa goryczka, przeobrażająca się w rozgrzewający miód. Żałujemy, że nie zestawiliśmy trzech dzisiejszych PE obok siebie. Ta wygląda dziś z nich najlepiej. 15. Coal Ila 23 yo 61,7 McCoy z wora. Młoda sośnina . W zapachu cytrusy i świeżo ścięte drewno. Lekkie torfiki i dymiki. Nawet nie lekkie. Trochę soli. Słono. Dla mnie zbyt słona. A nie młoda!, więc duża moc. McCoy 5,5 Danielito 5 http://bestofwhisky.pl/baza/tasting.php?record=268 teraz dla mnie już na koniec. Coś na co czekam od jakiegoś czasu… dilvish - Pią Kwi 12, 2013 11:33 pm Piękne rzeczy  Pozazdrościć
Anonymous - Pią Kwi 12, 2013 11:34 pm 16. Laphroaig SS http://whiskybase.com/whi...&whiskyid=30808 W zapachu morze, torf, świeża trawa, jod, ale jednocześnie nie zidentyfikowana słodycz zapewne wynikająca z beczki po sherry. Można wąchać. Kwitnąca śliwa? Ciasto, a może nawet makowiec. Lukier na makowcu ze skórka pomarańczy. Ależ finishijący. Ciepło torfowy. To jest zajebiście dobry laphroaig z nuta czereśnie/wiśni na finiszu. Pojawia się goryczka z rozgryzionej pestki. Trwa i trwa. Trochę nazbyt agresywny w pierwszym wrażeniu – atak i Gorycz grejpfruta? Dzisiaj trochę zbyt natarczywa. Danielito 8 McCoy 7 17. Bowmore 59,9 http://www.whiskybase.com...&whiskyid=24929 McCoy - 6 Anonymous - Pią Kwi 12, 2013 11:50 pm
Do tych ocen i tych whisky jeszcze powrócimy - dziś czasu nie było... Wieczór się kończy i trzeba go uznać za udany  
Anonymous - Sob Kwi 13, 2013 7:03 am
Zbieraliśmy z rożnych źródeł przez ładny okres. Na przykład ta PE MW czekał u Grzesia od ładnych kilku miesięcy. Otwarty poprzednio. Ta PE od Signatory czekała ... Ponad rok. Zalakowana miniaturka dała radę. (Też w to niewierzę)! Ja miałem trochę szczęścia ostatnio przy rożnych wymianach. i zakupach.
Dziękuje wszystkim, którzy sprzedali, podarowali, wymienili to co najlepsze. I umożliwili nam edukację na najwyższym poziomie. Czasami nawet Sampel 0.3 daje masę radości! [ Dodano: Sob Kwi 13, 2013 8:12 am ]
Jak zwykle masz rację dyskusja zbędna.
Bez dyskusja ja z chęcią wysłuchałbym o tym PE MW. Naprawdę rewelacyjna. Jednak Glengoyne, Ben Nevis, czy Karuizawa wydawały się bardziej złożone, wielowymiarowe, warstwowe. Dlatego jakoś oceniliśmy je wyżej. Może PE MW w tym towarzystwie się nie przebiła nawet na 9. Szczęśliwie zostało kilka ml i jest szansa, że jeszcze do niej wrócimy.
Anonymous - Sob Kwi 13, 2013 8:14 am Subiektywne podsumowanie: 1. Najlepsza degustacja w jakiej uczestniczyłem (nie było ich zbyt wiele) a pomyśleć, że do samego końca nie chciało mi się pić tego dnia:) 2. Czasowo zorganizowaliśmy to idealnie - zaczęliśmy stosunkowo wcześnie około 18:00 i siedzieliśmy do 01:00. 7 godzin na 17 sm czyli 1 kieliszek na 25 minut. Przy niektórych dramach (po około 15ml) siedzieliśmy nawet 45minut wąchając je z pół godziny. 3. JAKOŚĆ, JAKOŚĆ i raz jeszcze JAKOŚĆ. Naprawdę warto mniej ale lepiej. To już niestety ten moment... Oczywiście początkującym doradzam by szli na początku na ilość - nie docenisz dobrej CI jak nie spróbujesz CI12:) Przy następnym większym spotkaniu w Warszawie będziemy musieli zdecydowanie dłużej i skuteczniej zrobić selekcję. Ostatnio za mało było whisky BARDZO dobrych - teraz ten fakt dotarł do mnie z podwójną siłą. 4. Sampel 30ml spokojnie starcza na 2 osoby i sprawia niesamowitą frajdę. Może jest delikatny niedosyt ale tutaj działa zasada taka jak przy dobrym jedzeniu. 5. Pierwsze spotkanie z Ben Nevisem i jest to dla mnie odkrycie takie jak dla Kolumba odkrycie Ameryki. Nieziemskie doznania 6. JAPONIA - wcześniej piłem kilka rodzajów ale w ciągu najbliższych lat będe chciał zdecydowanie lepiej zapoznać się z tamtejszymi cudami. Ceny z kosmosu ale co robić? 
Ot co - dziękuje za odwiedziny a także za plecak, który miałeś ze sobą. Szkoda, że wychodząc w ostatniej chwili przypomnaiłeś sobie by go zabrać 
Wiktor - Sob Kwi 13, 2013 12:00 pm Super zestaw. Tylko dlaczego tyle naraz?
Warto sądzę wspomnieć, że koszt każdej z butelek które wypadły najlepiej w tym zestawieniu, to jakieś 400-500 euro...
Anonymous - Nie Kwi 14, 2013 4:57 pm
Sam nie wiem jak to się stało
Apropos 39yo GG o którym wspominał Rosomak to dajcie proszę znać jak go oceniacie. Ja cały czas boję się do niej wrócić bo jest ryzyko, że cały urok pryśnie...
Wiktor - Nie Kwi 14, 2013 6:07 pm Cały pewnie nie, ale oczywiście porównania z nimi nie wytrzymuje. Tym niemniej okazał się bardzo przyzwoitą whisky (okolice 5-6p), zaś jak na 40% - i inne zbrodnie masowo popełniane swego czasu przez GMP - niemal rewelacyjną O ile pamiętam, opisywałem go jakiś czas temu, dzięki za sampla raz jeszcze.
Anonymous - Nie Kwi 14, 2013 9:08 pm
Zbrodnia to chyba dobre słowo by opisać pomysł znanego bottlera. Whisky 39letnia, z dobrej destylarnii, bardzo dobry dobór beczki - wszystko idzie w kierunku niesamowitej łychy. I na koniec ktoś ją rozcieńcza do 40%.... Anonymous - Nie Kwi 14, 2013 10:54 pm ciekawe jaki był % wyjściowy i ile im beczek dodatkowo wyszło. Chyba niewiele i pewnie więcej nie zarobili, a może zarobili. Nie wiem, nie znam się, ale to ciekawe zagadnienie. Ile zaraqbiają na CS a ile na rozcieńczonych. Na ile to im się opłaca i czy decydują finanse czy coś innego. |
||||||||||||||||||||
