 Whisky Talisker znana jest przede wszystkim jako 10-letnia single malt. Jej charakter często porównywany jest do whisky z Islay. Często mówi się o wulkanicznym charakterze maltu ze Skye. W jej smaku czuje się bardzo silne akcenty torfu, łagodzone nieco przez nuty słodyczy i elementy korzenne. Smakując Talisker trudno nie zauważyć, że powstaje ona nad brzegiem morza, tak silne są akcenty soli morskiej, jodu i wodorostów. Ciekawostką jest fakt iż, w odróżnieniu od większości whisky, przed butelkowaniem Talisker rozcieńczana jest do 45,8% alkoholu, a nie powszechnie przyjętych 40% czy 43%.
Destylarnia Talisker założona została w roku 1830 - a więc po uchwaleniu ustawy sankcjonującej produkcję whisky - przez braci Hugh i Kennetha Mac Askill. Wówczas, podobnie jak i dzisiaj, destylarnia dawała zatrudnienie i utrzymanie rodzinom mieszkającym na wyspie. Mimo to, jej powstanie określone zostało przez miejscowego proboszcza jako "jedno z największych przekleństw, jakim Opatrzność mogła kiedykolwiek doświadczyć to czy jakiekolwiek inne miejsce."
A miejsce to - wyspa Skye - to jeden z najpiękniejszych zakątków Szkocji, choć trudno o takie wnioski po obejrzeniu zdjęcia samej destylarni. Jest to górzysta, skalna wyspa o bardzo rozbudowanej linii brzegowej, z wieloma malowniczymi zatokami i wysokimi klifami nad poszarpanymi brzegami morza. Skaliste góry na wyspie Skye są rajem dla amatorów wspinaczki, a panujące tu surowe warunki klimatyczne czynią wyzwanie tym większym. Zachęcam do obejrzenia zdjęć ze Skye znajdujących się w naszej Galerii
Wyspa Skye nie jest już wyspą w pełnym tego słowa znaczeniu - z lądem stałym łączy ją długi most w miejscowości Kyle of Lochalsh. Za przejazd przezeń trzeba jednak zapłacić myto. Tak na marginesie, wszystkie drogi publiczne w Wielkiej Brytanii (w tym autostrady) nie są płatne, więc podróżowanie samochodem jest najtańszym sposobem na zwiedzanie wszystkich zakątków Wysp. Zdarza się jednak, że niektóre przeprawy mostem lub tunelem są płatne - zwykle jest to niewiele ponad funta, w zależności od rodzaju pojazdu.
Talisker jest jedyną destylarnią działającą na wyspie Skye. Ciekawostką jest fakt iż w XIX wieku pracownicy destylarni otrzymywali zapłatę w postaci specjalnie tłoczonych monet, z których każda odpowiadała jednemu dniu pracy w zakładzie. Później monety te były wymieniane na "normalne pieniądze". Dzisiaj zachowane egzemplarze tych monet można podziwiać w Distillery Visitor Centre otwartym na terenie destylarni.
Historia destylarni Talisker to historia co najmniej kilku bankructw, przestępstw podatkowych, kar więzienia i innych nieszczęść kolejnych właścicieli Talisker. Aż wierzyć się nie chce, że mimo to na Skye produkuje się whisky do dnia dzisiejszego. I to jaką whisky! Talisker często zwana jest "Złotym trunkiem ze Skye", a poeta R. L. Stevenson nazwał ją "Królem trunków...". Jednak pod koniec XIX wieku destylarnia w końcu trafiła w dobre ręce - właścicielem został Alexander Grigor Allan. Destylarnia została zmodernizowana, doposażona i jej roczna produkcja osiągnęła poziom 40.000 galonów, tj. trochę ponad 1000 hektolitrów. W tamtych czasach jeszcze nie było mostu w Kyle of Lochalsh, więc - podobnie jak w przypadku Lagavulin na wyspie Islay - whisky transportowana była na stały ląd za pomocą niewielkich statków parowych. Tą samą drogą na wyspę trafiał jęczmień (który kiepsko rośnie na skałach) i inne niezbędne towary. Nie istniały wtedy żadne przystanie, więc parowce owe musiały czekać na odpływ zanim mogły być wyładowane bezpośrednio na brzeg. Dopiero w roku 1900 zbudowano pierwszą przystań, dzięki której można było prowadzić rozładunek o dowolnej porze i stanie pływów. Wtedy też zbudowano również bezpośrednią linię kolejki do destylarni, budynki dla pracowników i urzędnika podatkowego.
Podobnie jak wiele innych destylarni, Talisker była zamknięta w latach 1941-45 ze względu na rządowe restrykcje w dostawach jęczmienia spowodowane wojną. Po raz drugi produkcja została przerwana w roku 1960, kiedy to pożar strawił większość budynków destylarni włącznie ze znajdującym się w nich sprzętem (w tym z miedzianymi alembikami). Destylarnię odbudowano, a w celu zachowania unikatowego smaku whisky Talisker, starannie odtworzono kształt i wielkość pięciu zniszczonych przez pożar alembików. Destylarnię otwarto na nowo w roku 1962. Dziesięć lat później destylarnia rezygnuje z samodzielnego słodowania jęczmienia - odtąd gotowy słód sprowadzany jest do gorzelni w Carbost.
W roku 1982 Dailuaine-Talisker Distillers Ltd. została przejęta przez koncern United Distillers and Vintners. W 1997 zainwestowano ponad 2 miliony funtów w modernizację, renowację i systemy kontroli w destylarni Talisker. Talisker posiada swoje Distillery Visitor Centre, które tylko w roku 1996 odwiedziło 42.000 osób. Whisky Talisker wchodzi w skład zestawu Classic Malts of Scotland, przygotowanego przez firmę Diageo.
|
