Podobnie jak kilka innych destylarni whisky słodowej z Lowlands, Ladyburn zbudowana została na terenie już istniejącej destylarni zbożowej. Podobieństw do np. Glen Flagler czy Kinclaith jest więcej. Również Ladyburn zbudowana została na początku drugiej połowy XX wieku, również ona miała za zadanie dostarczanie destylatów słodowych do zestawiania blendów, również ona zakończyła swój żywot w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. Podobnie jak wspomniane whisky, Ladyburn pojawiła się na rynku dzięki niezależnym dystrybutorom, i tak jak miało to miejsce w przypadku Glen Flagler czy Kinclaith, była to przede wszystkim firma Cadenhead - weteran szkockiej niezależności. Podobno na krótko przed zamknięciem destylarni, wypuszczono niewielką partię "oficjalnej" wersji Ladyburn single malt whisky, ale z jakichś przyczyn trafiła ona przede wszystkim na rynek amerykański.
Destylarnię Ladyburn wybudowano w roku 1966 na terenie istniejącej od trzech lat destylarni whisky zbożowej, w miejscowości Girvan na zachodnim wybrzeżu szkockich Lowlands. Właścicielami obydwu destylarni byli - a w przypadku destylarni whisky zbożowej są w dalszym ciągu - Grantowie z Dufftown, ci sami, do których należy Glenfiddich, Balvenie oraz Kininvie, spadkobiercy Williama Granta. Gdyby nie destylarnia Bladnoch, Ladyburn zyskałaby miano najbardziej na południe wysuniętej wytwórni whisky słodowej w Szkocji. Trudno powiedzieć co było przyczyną rezygnacji z produkcji whisky słodowej w Girvan. Być może była to jej raczej kiepska jakość - znawcy zgodni są, że o wartości Ladyburn stanowi jej niezwykle trudna dostępność, a niekoniecznie jej walory aromatyczno-smakowe - być może trudności w odpowiednim zarządzaniu tak odległym od Dufftown przedsięwzięciem, a być może już w latach siedemdziesiątych w głowach członków zarządu Glenfiddich i Balvenie rodził się pomysł uruchomienia trzeciej destylarni na miejscu, w Dufftown. Być może to właśnie wizja Kininvie przesądziła o losie Ladyburn. Być może Grantowie, którzy nie tak dawno postawili na promocję Glenfiddich jako single malt, postanowili skupić się na promocji jednej marki. Być może. Tak czy inaczej, produkcję Ladyburn przerwano w połowie lat siedemdziesiątych, a wyposażenie destylarni rozebrano.
Przy okazji warto wspomnieć o produkowanej w Girvan whisky zbożowej. Jest to jedna z niewielu tego rodzaju whisky butelkowanych i sprzedawanych jako single grain whisky. Spotkać ją czasem można w butelkach z charakterystyczną czarną etykietą opatrzoną nazwą Black Barrel, na której widnieje również godło Grantów z Glenfiddich. Black Barrel nie ma podanego wieku i jest zdecydowanie mało ciekawą przedstawicielką swojego gatunku - o wyraźnie alkoholowym aromacie i akcentach smakowych drewna dębowego i wanilii.
|
