Benromach to kolejna whisky, o którą próżno pytać w większości sklepów. A to z tego powodu, że destylarnia jest zamknięta od roku 1983. Jest to jednocześnie whisky, na której comeback wielu czekało z niecierpliwością. Obecny właściciel destylarni, firma Gordon & MacPhail z Elgin już poczyniła ogromne inwestycje, a produkcję wznowiono w 1998r. Do niedawna na rynku dostępne były jedynie wersje niezależne, głównie z firmy Gordon & MacPhail, jednak w chwili obecnej na półkach sklepowych zagościło już co najmniej kilka wersji Benromach butelkowanych po ponownym otwarciu destylarni. Wśród nich zdecydowany prym wiedzie Benromach Traditional bez określonego wieku. Jest to trunek o barwie słomkowej i akcentach cytrusowych, miodowych, nutkach czekolady i dymu torfowego. Oprócz niej, na rynku pojawiły się także wersje 21-letnia, wersje dojrzewane dodatkowo w beczkach po tokaju, porto, wersje rocznikowe itp. Tu i ówdzie dostępne są również stare wersje, butelkowane przez firmę Gordon & MacPhail jeszcze przed przejęciem destylarni.
Destylarnia Benromach usytuowana jest w miejscowości Forres, w regionie Speyside, na zachód od Elgin - siedziby aktualnego właściciela, firmy Gordon & MacPhail Ltd. Założona została na fali boomu w szkockim przemyśle gorzelniczym z przełomu wieków, w roku 1898. Otwarcie tej destylarni zawdzięczamy spółce dwóch panów mających już pewne doświadczenie w branży, mianowicie niejakiemu Duncanowi McCallum z destylarni Glen Nevis oraz F. W. Brickmanowi, kupcowi z Leith specjalizującemu się w spirytualiach. Po krótkiej przerwie w działalności destylarni spowodowanej I wojną światową, Benromach wznawia produkcję - tym razem jako Benromach Distillery Ltd. Destylarnia ponownie przerwała produkcję na prawie sześć lat, od roku 1931 do 1936. W 1938 przejęta została przez Associated Scottish Distillers Ltd., a właściwie przez firmę należącą do tej grupy, Train & McIntyre. W roku 1853 Train & McIntyre, a wraz z nią destylarnia Benromach, zostaje przejęta przez koncern DCL. Ten sam, który w latach siedemdziesiątych przekształcił się w United Distillers & Vintners.
Nowy właściciel zainwestował pokaźne środki w Benromach. Destylarnia była przebudowywana i modernizowana w roku 1966 i 1974. Podczas tego drugiego remontu zainstalowano dwa nowe alembiki. Jednak niecałe dziesięć lat później UDV uznała, że dalsze utrzymywanie Benromach jest niedochodowe i niecelowe - i w roku 1983 podjęto decyzję o zamknięciu destylarni. Ostatni raz napełniono beczki destylatem 24 marca 1983 roku. Od tamtej pory destylarnia jest zamknięta. Nie znaczy to jednak, że nic się w niej nie dzieje. W 1992 roku destylarnię zakupiła firma dystrybucyjna Gordon & MacPhail. Minęło jednak kolejne pięć lat zanim rozpoczęto remont generalny w roku 1997. W następnym roku w destylarni zainstalowano dwa alembiki i całą pozostałą aparaturę niezbędną do prowadzenia produkcji whisky. Warto wspomnieć przy okazji, że poprzedni właściciel, UDV, zdemontował większość wyposażenia destylarni, w tym wspomniane dwa alembiki. Podczas przygotowywania nowych urządzeń dołożono wszelkich starań aby były one identyczną kopią tych, które pracowały tam wcześniej. Do tego stopnia, że starano się odtworzyć nawet przypadkowe wgniecenia. Alembiki zainstalowane w Benromach (jeden komplet do podwójnej destylacji - dwa alembiki) mają stosunkowo krótkie szyjki, zaprojektowane tak, by wytwarzany w nich trunek był pełny i bogaty. Im dłuższa szyjka, tym lżejszy produkt, gdyż tylko najlżejsze opary docierają do szyjki podczas destylacji.
Rok 1998 był znaczący dla destylarni - właśnie w tym roku obchodzono setną rocznicę założenia Benromach, w związku z czym właśnie w tym roku, niemal niezwłocznie po instalacji, uruchomiono próbną produkcję whisky. Był to jednak fakt bardziej medialny i prestiżowy niż faktyczne wznowienie produkcji na dużą skalę. Otwarcia destylarni dokonał w 1998 roku sam książę Walii. Z kolei rok później, tj. w 1999, destylarnia otwarła swe podwoje dla zwiedzających. W chwili obecnej Benromach pracuje pełną parą, a wytwarzana tam whisky zdobywa kolejne rynki, w tym również polski.
|