 Knockando jest jedną z niewielu markowych whisky słodowych (inną jest np. Glenrothes), na etykiecie której nie podaje się ustalonego wieku. Zamiast tego podaje się rok destylacji (season of distillation) a także rok, w którym whisky została nalana do butelek. W Knockando przyjęto za praktykę, że whisky butelkuje się wtedy, kiedy osiąga ona optymalną dojrzałość - zwykle między 12 a 15 rokiem leżakowania - a nie w określonym dla danej wersji wieku. W rezultacie poszczególne roczniki mogą się od siebie nieznacznie różnić, jednak nie są to różnice kolosalne. Knockando w swojej podstawowej wersji to zwykle trunek stosunkowo łagodny, w którego smaku doszukamy się owocowej słodyczy, głównie malin, akcentów miodowych i cytrusowych. Knockando to doskonały aperitif. Na rynku amerykańskim, ze względów marketingowych, sprzedaje się Knockando o określonym wieku. Będzie to najczęściej 12-letnia whisky - ta sama co sprzedawana w Europie Knockando "rocznikowa", a także wersja 18-letnia. Istnieje ponadto kilka wersji rocznikowych, jednak Knockando pochodząca od niezależnych dystrybutorów jest niezwykle rzadko spotykana.
Destylarnia Knockando (wym. "nokando") znajduje się w samym sercu Speyside, w pobliżu samej rzeki Spey, nieopodal Tamdhu i Cardhu. Nazwa destylarni oznacza "czarne wzgórze", a sama wytwórnia leży wśród niewielkich wzgórz na lewym brzegu Spey. Knockando założona została w roku 1898, na fali boomu na whisky z przełomu wieków. Podobnie jak w przypadku Tamdhu i Imperial, do jej powstania i późniejszego rozwoju przyczyniła się zbudowana parę lat wcześniej nowa linia kolejowa. Zapewnienie możliwości transportu whisky, a także jęczmienia do jej produkcji to jeden z najważniejszych problemów, z jakimi musieli uporać się założyciele i właściciele każdej destylarni.
Knockando, która od chwili powstania do zakończenia drugiej wojny światowej przechodziła następujące po sobie dość systematycznie okresy wzmożonej produkcji i przestoju, została gruntownie zmodernizowana i rozbudowana po ostatniej wojnie, kiedy to restrykcje związane z niedoborem jęczmienia skończyły się. Przez długi czas była własnością koncernu IDV, a większość produkowanej tam whisky przeznaczana była do sporządzania blendów, w tym głównie J&B, najbardziej znanej whisky firmy. W drugiej połowie 1999 roku destylarnia przejęta została przez United Distillers. Destylarnia nie jest, niestety, udostępniona dla zwiedzających. |
