Glen Flagler, jak również jej siostra Killyloch, byłyby zupełnie nieznane gdyby nie wnikliwość i wytrwałość w poszukiwaniach starych zapasów whisky zademonstrowane przez specjalistów jednego z najbardziej zasłużonych niezależnych rozlewników - Signatory. W roku 1994 znaleźli oni niewielki skład beczek napełnionych produktami tej destylarni, dzięki czemu na rynku pojawiła się Killyloch 1972, rok później - Glen Flagler 1970, a w następnym roku - Glen Flagler 24YO Silent Stills. I to wszystko. Każda z wymienionych wersji pojawiła się na rynku w ilości mniejszej niż 300 butelek, tak więc mowa tu o prawdziwych rarytasach dla kolekcjonerów.
Dlaczego mówię o dwóch rodzajach whisky, mimo iż tylko o jednej destylarni? Otóż zarówno Glen Flagler, jak i Killyloch produkowane były - bardzo krótko - w jednej destylarni, za to przy użyciu różnych zestawów alembików. Co więcej, ta sama destylarnia - a właściwie cały kompleks gorzelniczy - produkowała whisky zbożową o nazwie Garnheath. A gdzie podziała się pozostała produkcja whisky z owego kompleksu? Jak łatwo się domyślić, większość powędrowała do zestawienia blendów amerykańskiej firmy Publicker, głównie Inver House, Catto's i Hankey Bannister, ale także whisky słodowych mieszanych (pure malt), np. Glen Flagler Pure Malt Special Old Reserve.
Jednak pierwszą przyczyną tak skromnej obecności Glen Flagler i Killyloch na rynku jest niezwykle krótki okres aktywności firmy na rynku. Kompleks gorzelniczy Glen Flagler wybudowany został w roku 1965 w miejscowości Airdrie, na wschodnich krańcach aglomeracji Glasgow. W założeniu miał on za zadanie dostarczanie destylatów - zarówno słodowych, jak i zbożowych służących do zestawiania blendów należących do amerykańskiej firmy Publicker, która zainwestowała w budowę, głównie Inver House. Jednak chwilowe załamanie koniunktury na rynku whisky spowodowało, że już na początku lat siedemdziesiątych zaprzestano produkcji Killyloch. Z jednej strony załamanie koniunktury - to na pewno - ale z drugiej strony, Amerykanie powinni byli wiedzieć, że destylarnie buduje się w ekologicznie czystych Highlands na północy Szkocji, a nie w pobliżu przemysłowego molocha, jakim jest Glasgow. Tak czy inaczej, produkcja słodowej Glen Flagler oraz zbożowej Garnheath przeciągnęła się nieco ponad dekadę dłużej. W połowie lat osiemdziesiątych zaprzestano również produkcji tych dwóch rodzajów whisky, a wyposażenie destylarni zostało zdemontowane. Pozostały budynki, które wykupili szkoccy członkowie zarządu destylarni i w których umieścili siedzibę nowo założonej firmy pod nazwą Inver House. Wkrótce firma ta wykupiła kilka innych destylarni - tym razem położonych z dala od Glasgow - i stała się jednym z ważniejszych przedsiębiorstw szkockiego gorzelnictwa. W chwili obecnej do Inver House należą destylarnie Pulteney, Balmenach, Balblair, Speyburn oraz Knockdhu.
|
