 Glenury Royal to whisky, o którą próżno by pytać w większości sklepów specjalizujących się w whisky. Ta dość interesująca whisky o stosunkowo ciemnej barwie i złożonym bukiecie aromatyczno-smakowym, w którym przebijają się nuty słodyczy i dymu torfowego stopniowo zaczęła znikać z półek sklepowych wraz z zamknięciem destylarni i zaprzestaniem jej produkcji w latach osiemdziesiątych XX wieku. W chwili obecnej jej podstawowa wersja, której etykietę prezentuję obok jest niezwykła rzadkością i bardziej obiektem pożądania kolekcjonerów niż smakoszy.
Destylarnia Glenury, usytuowana kilka mil na północ od miejscowości Stonehaven na wschodnim wybrzeżu Szkocji (na południe od Aberdeen), zbudowana została krótko po faktycznym zalegalizowaniu produkcji whisky, a mianowicie w roku 1825. Jednak, jak w przypadku wielu innych destylarni, podstawowym powodem, dla którego ją wybudowano była potrzeba spożytkowania nadprodukcji jęczmienia w okolicy obfitującej w urodzajne ziemie. Nazwa destylarni pochodzi od rzeki Ury, w dolinie której znajduje się destylarnia. Woda wykorzystywana do produkcji whisky pochodziła jednak z innej rzeki - Cowie, słynącej z krystalicznej czystości i obfitości pstrągów i łososi. Założyciel destylarni, niejaki Robert Barclay, był miejscowym posłem do Parlamentu i niejakie znajomości i wpływy zarówno w rządzie, jak i na dworze królewskim. Dzięki nim udało mu się zdobyć zgodę króla Wilhelma IV na używanie przydomka Royal w nazwie swojej whisky. Nikt z członków rodziny królewskiej nigdy nie postawił swej stopy na terenie "królewskiej" Glenury.
Destylarnia Glenury została wykupiona przez koncern DCL (późniejsze United Distillers, obecnie Diageo) w roku 1953. Dzięki temu najpierw 23-letnia, a później 28-letnia whisky Glenury Royal mogła znaleźć się w prestiżowej serii Rare Malts wypuszczonej na rynek przez UDV w latach dziewięćdziesiątych XX w. Jak w przypadku większości innych whisky, Glenury Royal pojawiała się na półkach sklepowych również w butelkach niezależnych dystrybutorów, takich jak Cadenhead czy Gordon & MacPhail. Destylarnia został poddana gruntownej modernizacji w roku 1966, lecz niecałe dwadzieścia lat później, w roku 1985 podjęto decyzję o jej zamknięciu. W chwili obecnej na miejscu byłej destylarni znajduje się już zupełnie nowe osiedle mieszkaniowe, tak więc nie ma nadziei na wznowienie produkcji Glenury Royal.
|
